Wir sind bei Necati Kunç zu Hause. Auf diesem Foto sind sein Bruder Muzaffer und dessen Familie sowie der Schneider Harun und seine Frau Türkan aus dem Dorf Kırşehir-Kaman-S.Büyükoba zu sehen. Mein Vater und ich waren ebenfalls zu Gast. Wenn ich mir dieses Foto heute anschaue, wird mir bewusst, wie sehr ich gealtert bin. Eine bittersüße Melancholie überkommt mich. Die Chemie unbeschreiblicher Gefühle und Empfindungen wirkt sich so stark auf die Zellen des Menschen aus, dass sie, wenn sich Sehnsucht und Verlangen dazu gesellen, zu einem unüberwindbaren Gefühl werden.
Es würde Seiten füllen, dieses Foto zu beschreiben. Um Sie nicht zu langweilen, gehe ich nur oberflächlich auf all diese Erinnerungen ein.
Ganz rechts lächelt der Hausherr Necati Kunç, direkt neben ihm steht seine Frau, Meryem, die Tochter von Ziya, dem Metzger aus Mamallar. Neben ihr steht ich, Recep Altun, mit einem Löffel im Mund, und auf meinem Schoß sitzt Fatoş, die Tochter meines Bruders Muzaffer. Neben mir steht mein Vater Aziz Altun, der Sohn von İbrahim Bakırbaş, mit Brille. Neben ihm steht der Schneider Harun und hinter ihm seine Frau Türkan, die einen Löffel in der Hand hält. Das Kind neben ihr ist Mehmet, der Sohn meines Bruders Necati, und die Frau mit den lockigen Haaren neben ihm ist Makbule, die Tochter von Katip Halil, dem verstorbenen Ehemann meiner Schwester Muzaffer. Der Mann neben ihm, der Obst in den Mund nimmt, ist Muzaffer Kunç, und neben ihm steht seine Tochter Leyla. Das Mädchen mit der Weste in der Mitte ist die Tochter von Harun und Türkan, und neben ihr steht Göksel, der Sohn meines verstorbenen Bruders Muzaffer, mit Obst im Mund. Ich weiß nicht mehr, wer das Foto gemacht hat.
Necati Kunç'un evindeyiz. Ağabeyi Muzaffer ve ailesi ile Kırşehir-Kaman-S.Büyükoba kasabasından terzi Harun ve eşi Türkan'ın yer aldığı bu fotoğraf karesine babam ile ben de misafir olmuştuk. Şimdi bu resme baktığımda ne kadar yaşlandığımı daha iyi anlıyorum. Buruk bir hüzün kaplıyor insanı. Tarifi mümkün olmayan duygu ve hislerin kimyası insanın hücrelerini öyle bir etkiliyor ki, içine hasret ve özlem de karışınca içinden çıkılmaz bir hal alıyor.
Bu fotoğraf karesini anlatmaya çalışmaya sayfalar yetmez. Sizleri de sıkmamak için böyle yüzeysel geçiyorum tüm anıları.
En sağ başta gülen ev sahibi Necati Kunç, hemen yanındaki eşi, Mamalların kasap Ziya'nın kızı Meryem'dir. Onun yanındaki ağzı kaşıklı ben Recep Altun, benim kucağımdaki Muzaffer abimin kızı Fatoş'tur. Benim yanımdaki gözlüklü Bakırbaşların İbrahim'in oğlu, babam Aziz Altun. Onun yanındaki erkek terzi Harun ve onun arkasındaki kaşığı havada tutan eşi Türkan'dır. Onun yanında görünen çocuk Necati abimin oğlu Mehmet ve onun yanındaki kıvırcık saçlı bayan rahmetli Muzaffer abimin eşi Katip Halil'in kızı Makbule'dir. Onun yanındaki ağzına meyveyi götürmüş olan erkek Muzaffer Kunç'tur ve onun yanındaki kızı Leyla'dır. Ortadaki yelekli kız çocuğu Harun ile Türkan'ın kız çocuğu, onun yanındaki ağzında meyve olan da Muzaffer abimin oğlu Göksel'dir. Burada resmi çeken kimdi, hatırlamıyorum.

0 Kommentare